متأسفانه در ديگر مراسم هاي ديني و مذهبي هم اين توجه و ظاهر سازي و فراموش كردن روح و هدف موضوع به چشم مي خورد.. مراسم هاي ماه رمضان.و نحوه افطاري دادن و تركيب افراد دعوت شده كه به نظر مي رسد مردم مستحق و نيازمند فراموش شده اند ، ريخت و پاش هاي سفره هاي افطاري و تنها تحمل تشنگي و گرسنگي در طول روز و روزه نبودن چشم و زبان در طول روز و .... مراسم حج و زيارت خانه ي خدا و عتبات عاليات و هم و غم حاجي به نحوه پذيرايي و براي چه كسي چه سوغاتي بياورم كه آبرومند باشد و گشت و گذار و تجارت بجاي زيارت و انجام اعمال و مناسك حج.....و حتي نحوه برگزاري جشن هاي عروسي و عدم توجه به عروس و داماد در مراسم و شعار روز روز آبروداري است بدون توجه به ميزان مقروض شدن عروس و داماد بد بختي كه قرار است تا سالها زير بار اين قرض و قسط كمر راست نكنند
همه و همه مرا به ياد مراسم رقص باران مي اندازد كه چي بپوشيم و چه بخوريم و كجا بريم كه در شأن ما باشد و چطوري برگزار كنيم.....فارغ از توجه به هدف ، روح و محتواي برگزاري مراسم....
باز هم محرم در راه است و باز هم امام حسين ، مظلوم اين ایام..باز هم محرم آمده است و ما محو تماشاي شور عزاداران. علم كشون هيأت و تماشاي زور آزمایی جوانان بدن ساز محله در زیر کتل ها فیگورگیری های مختلف در هنگام حمل علم و کتل نگاه کردن به نامحرم در حینی که زیر علم هستند تا ببیند چند چشم او را به نظاره نشسته اند..... ... به فكرهدف و انگیزه ی صاحب اصلي و مظلوم اين مراسم ها باشيم.......
چشم ها را بايد شست، افكار را بايد شست، قلب ها را بايد شست، جور ديگر بايد ديد، جور ديگر بايد بود.....آنگونه كه شايسته است.......
