یا مجیب الدعوات

خدایا  به حق خودت

واسه جهل­ام  العفو  واسه ناشکریام العفو  واسه وقتایی که می دیدی اشتباه میکنم

 اما مُچم رو نمی گرفتی یا کریم الصفح... یا منفس الکرب... یا قاضی الحق...

العفو  واسه راه هایی که می تونست تو مسیر تو باشه ولی وساوس و ظواهر و فریفتگی های این دنیا مسیرش رو عوض کرد . یا ستار یا غفار یا صبار

 می خوام از شرم  پشت حرفات قایم بشم تا ببینی از قرآن بالاتر چیزی نداشتم بیارم تا تو لحظه ی دیدار  امانم بدی!

 دلم جواب بلی می دهد صلای تو را

صلا بزن که به جان می خرم لقای تو را

محرمی جز تو بر این دل نیافتم. به قداست حریم ملکوتت سوگند، راز بر هر که غیر تو بگویم رسوای عالمم. می دانم گر با تو بگویم و از تو بجویم...مسرور عالمم.

دست به آسمان بلند می کنم

اللهم انی اسئلک باسمک یا مانع و یا دافع یا رافع و یا صانع یا نافع و یا سامع یا جامع و یا شافع یا واسع و یا موسع سبحانک یالااله الا انت الغوث الغوث خلصنا من النار یا رب

 چو به دوست عهد بندد به میان پاکبازان

چو علی که می تواند که به سر برد وفا را؟

امیر المومنین(علیه السلام) می فرمایند :

هر کس چنگ به دامن تقوا زند سختی ها و شدائد پس از آن که به او نزدیک شدند از او دور می شوند و کارها که بر ذائقه ی او تلخ آمد اند برایش شیرین می شوند موج ها که روی هم جمع شده اند و می خواهند او را در کام بکشند از او کنار می روند وامور پر مشقت بر او آسان می شوند.

نهج البلاغه خطبه 198

آرزویم این است که بر خویشتن نظر کنی و عاشق خود شوی

واقعه عاشورا گرچه حقيقتاً تلخ و جانسوز است اما در درون خود تابلوي زيبايي است از آزادگي و شناخت انسان‌ها و همچنين بزرگي مقام زن، دوشادوش زن و مرد را مي‌توان به شكل كامل در حادثه كربلا مشاهده كرد.

مردان در صحنه نبرد جنگيدند به شهادت رسيدند و زنان پيام ايشان را شهر به شهر ابلاغ كردند و به اسيري رفتند.

نمي‌توان بدون تعمق اين جمله را بر زبان جاري ساخت بي آنكه مفهوم عميق‌اش را دريافت. وقتي مطرح مي‌شود كه  «كربلا مي‌مرد اگر زينب نبود» در اين كلام رازي نهفته است كه نياز به شناخت مكتب عظيم عاشورا دارد.

براي شيعيان عاشورا روز حزن و ماتم زمين و آسمان است. اما براي عاشورائيان (شيعيان آگاه بر مكتب عاشورا) عاشورا روز عمل است، روزي كه هر آنچه در دين اسلام عنوان شده است در صحنه عمل اجرا مي‌شود و شكل كاربردي مي‌يابد. يكي از جريان‌هاي مؤثر در پيشرفت نهضت عاشوار حضور قوي و مؤثر زنان بود كه به گونه‌اي قلم بطلان بر كج‌انديشي‌هاي جامعه آن روزگار درباره زنان كشيده شد. در كربلا هر آنچه كه مورد تقاضاي يك زن است ديده مي‌شود.

1- حق انتخاب  2- آزادي بيان و عقيده 3- آزادي عمل 4- حضور (آنچنان كه خود مي‌خواهند)

در كربلا زن و مقامش رنگ و بويي از ضعف و پژمردگي ندارد. زن ناآگاه در صحنه كربلا حضور ندارد، مي‌داند كجاست و چه مي‌خواهد و به كجا مي‌رود، هر زني كه در آن صحنه حاضر است در معني حقيقي كلام زن است مصمم و آگاه و صاحب آگاهي متفاوتي نسبت به ساير زنان جامانده از مكتب عاشورا است.

زن صرفاً موجودي نيست كه به واسطه ضعف متكي بر مرد باشد بلكه با تفكرات خويش مي‌تواند در مقام يك شريك زندگي، همسرش را از ترديدهاي زندگي برهاند.

همسر زهير بن قين نمونه‌اي عالي است از يك زن كه با كلام به‌موقع خويش همسرش را به جانب امام حسين(عليه‌السلام) رهسپار نمود. آنگاه كه زهير مردد بود كه در جواب فرستاده امام كه او را به حضور مي‌طلبيد چه بگويد. همسرش دختر عمرو با ناراحتي به او گفت «سبحان الله! پسر پيغمبر تو را به حضور مي‌طلبد و تو نمي‌روي؟!...»

همسر زهير با درايت خويش و با اصرار در مجاب نمودن شوي خويش او را به حضور امام روانه ساخت.

در كربلا تابلوي ديگري نيز وجود دارد و آن تأثير تربيت زنان بر مردان است كه در روز عاشورا تربيت‌ شدگان در دامان مادراني آگاه، پاسدار آنچه كه آموخته بودند شدند و اين امر بيانگر جامعه‌ساز بودن زنان است.

مادر وهب‌ بن جناح دانش‌آموخته مكتب اسلام فرزندش را در چنين مكتبي پرورش داد. روز عاشورا وهب به ميدان رزم رفت و پس از نبردي مردانه به سوي مادر آمد و از او پرسيد «آيا از من راضي نشدي؟!»

و مادر وهب در پاسخ گفت: از تو راضي و خشنود نمي‌شوم مگر آنكه در ياري حسين(ع) كشته شوي.

شايد نگاه ناآشنا با مكتب اسلام و عاشورا نتواند اين رفتار را درك كند اما واقعيت چيز ديگري است. زنان فرزندانشان را پرورش مي‌دهند كه از ارزش‌ها دفاع نمايند و شجاعت و ايمان و شهادت را از بدو كودكي به كودكانشان مي‌آموزند. واقعه عاشورا، مصيبتي بود براي اهل حرم و زنان كاروان، گر چه زنان را داغدار نموده بود و اينك به اسيري مي‌رفتند اما به آن معنا نبود كه به دليل فشارهاي رواني از خويشتن غافل شوند و خود را به دست مصائب بسپارند. متانت و وقار اسرا حاكي از تسلط ايشان به خويشتن است كه در بحراني‌ترين شرايط حافظ ارزش‌هايشان باشند. حميدبن مسلم از راويان كربلا مي‌گويد:

«در غارت خيمه‌ها مي‌ديدم زنان و دختران حسين در ندادن روپوش‌هاي خود سخت پافشاري مي‌كردند و نمي‌گذاشتند به‌سادگي چادر و معجرشان  را از سربربايند...» چنان اين امر بر ايشان مهم است كه در اولين فرصت از عمروبن‌سعد هيچ خواسته ديگري ندارند جز بازگرداندن چادر و روپو‌ش‌هاي به غارت‌رفته‌شان.

حفظ حجاب به عنوان يك ارزش اسلامي، زنان عاشورا را مأمور كرد تا رسالت خويش را در دفاع از حريم خويش به پايان برند.

جالب است كه بدانيم جامعه آن روز با توجه به دعوت اسلام و ارزش‌گذاري عظيم‌ براي زنان همچنان زن را به مانند موجودي ضعيف و قابل ترحم مشاهده مي‌كرد و زنان حرم امام حسين(ع) اين تفكرات را به يكباره در هم شكستند و با قاطعيت و صلابت خويش حضور مقتدر زن در عرصه اجتماعي را به نمايش گذاشتند. به نوعي عصر عاشورا صحنه نمايش قدرت زنان بود. در جامعه‌اي كه حتي مردانش از شرايط زمان ناآگاه بودند و جرأت بر زبان آوردن كوچكترين حقي را نداشتند حرم امام حسين با آگاهي خويش از اوضاع سياسي و اجتماعي به مقابله با افكار نادان زمانه پرداخت، عزت نفسي كه در سخت‌ترين لحظات از خاندان پيغمبر مشاهده شد. به راستي وجود چنان عزت نفسي است كه مي‌تواند ميل سركشي انسان را مهار سازد. آن هنگام كه يكي از تماشاچيان كوفه دلش به حال اسرا به رحم آمد و مقداري طعام برايشان آورد كلثوم با اقتدار و كلامي محكم فرمود: ما از خانواده پيغمبر هستيم و صدقه شامل حال ما نمي‌شود و كودكان را دستور به بازگرداندن هر آنچه گرفته بودند، نمود و سپس فرمود: مردانتان مردان ما مي‌كشند و زنانتان بر ما گريه مي‌كنند. آن گاه ام‌كلثوم پيام خويش را ابلاغ مي‌كند و از پشت پرده خطبه‌اي را براي مردم كوفه مي‌خواند: «اي اهل كوفه واي به حال شما، چرا حسين را كوچك شمرده و او را كشتيد و اموالش را به غارت برديد و زنان او را اسير نموديد و آنگاه بر او گريه مي‌كنيد؟ واي بر شما! هلاكت و بدبختي بر شما !...»

و اما حضرت زينب اسوه صبر و مقاومت، تكميل كننده قيام عاشورا و يگانه بانوي قهرمان كربلا در ارسال پيام عاشورا بود. وي كه پاسدار ارزش‌هاي اسلام به شمار مي‌آمد با وجود آنكه داغ‌ عزيزترين بندگان خدا را در دل داشت سربلند و با اقتدار در مواجهه با شهادت خاندانش برخورد نمود. آنگاه كه در كنار پيكر مطهر امام حسين(عليه‌السلام) قرار مي‌گيرد حضرت را قرباني اندكي در پيشگاه خداوند مي‌داند و از خداي خويش مي‌خواهد كه پذيراي اين قرباني باشد و در پاسخ ياوه‌گويان كه به تمسخر از آن اسوه صبر و مقاومت پرسيدند چه مي‌بينيد؟ حضرت زينب حقيقتي را كه نهفته در واقعه عاشورا است بيان مي‌كند و به راحتي مي‌گويد كه: «چيزي نمي‌بينم جز زيبايي.» در نگاه حضرت زينب دفاع از ارزش‌ شهادت در راه خدا زيبايي است.

سخنراني اين بانوي بزرگوار در مجلس يزيد ماهيت حكومت ظلم را آشكار ساخت و راه مبارزه را بر ديگران نمايان كرد: «هان اي يزيد آيا گمان مي‌كني كه چون زمين و آسمان را بر ما تنگ كردي و ما را شهر تا شهر مانند اسيران كوچ دادي از منزلت ما كاستي و بر حشمت و كرامت خود افزودي و قرب خود را نزد حضرت يزدان به زيادت كردي... فراموش كردي فرمايش خدا را كه فرموده البته گمان نكنند آنانكه كفر ورزيدند كه مهلت دادن ما ايشان را بهتر است از براي ايشان. همانا مهلت داديم ايشان را تا بر گناه خود بيفزايند و از براي ايشان است عذابي مهين. آيا از طريق عدالت است اي پسر آزادشدگان كه زنان و كنيزان خود را در پس پرده‌ بداري و دختران رسول خدا را چون اسيران شهر به شهر بگرداني؟! همانا پرده حشمت و حرمت ايشان را هتك كردي... . بدون آنكه جرمي بر خود داني... با چوبي كه در دست داري به دندان‌هاي ابي‌عبدالله سيد جوانان بهشت مي‌زني... اي يزيد! قسم به خدا كه نشكافتي مگر پوست خود را و نبريدي مگر گوشت خود را.... و كافي است ترا خداوند از جهت داوري... .

يزيد در مقابل سخنان قاطع حضرت زينب خاموش مانده بود و حضرت زينب حقيقت ماجرا را كه همانا استواري حكومت وي بر پايه‌‌هاي ظلم است آشكار ساخت. به راستي بانوي بزرگ اسلام وجدان‌هاي خفته و خموش را بيدار ساخت و روح مرده مقاومت را در مردم زنده نمود و ترسي را كه بر جان مردم مستولي گرديده بود از ميان برد و از آن پس است كه ما شاهد قيام‌هاي مختلف عليه ظلم هستيم. زيرا اينك مردم الگويي براي حق‌گويي و حق‌طلبي يافته بودند.

حقيقتي ژرف است اين كلام «كربلا مي‌مرد اگر زينب نبود» و حضور زنان در به ثمر رسيدن اين نهضت غيرقابل ترديد مي‌باشد.

منابع:

1- منتهي الامال- شيخ عباس قمي- خطبه حضرت زينب در مجلس يزيد

2- اللهوف سيدبن‌طاووس ترجمه بخشايش

3- امام حسين(ع) و ايران- ماركودرت فشيلر- نشر جاويدان

عبور و مرور زنان و دخترکان جوان به عنوان نذر و از زیر علم و کتل رد شدن و تماس بدنی با آقایان که ناخودآگاه پیش می آید نشانگر از بین رفتن حرمت ها ست . چه اگر به این مسائل توجه می شد هیچگاه زنی به خود اجازه نمی داد میان آن همه مرد با آن طرز پوشش نامناسب از زیر کتل و علم رد شود تا حاجت بگیرد یا برای تماشای کارناوال حسینی (چرا که هیچ شباهتی به عزاداران حسینی ندارند) به خوردن تخمه و بستنی مشغول شوند در حالی که روسری هایشان بر شانه هایشان افتاده و مانتوها از شدت تنگی و کوتاهی به بلوز می ماند و از شلوارها چه بگویم که خود شاهدید و دیده اید.

و برخی از بی دینان که به خیال خود با این مراسم مبارزه می کنند به روشن کردن ضبط های خود و پخش نوارهای مستهجن سعی در آزار رساندن به خاندان عصمت وطهارت هستند و عزاداران واقعی امام ....

و از برخی نیز خبر است که در حالی که در هیأت ها و تکیه ها مردم مشغول عزاداری هستند برخی نیز در پشت این تکیه ها به خوردن جگر و بازی ورق و نوشیدن عرق و هزاران مفسده ی دیگر روی می آورند و هر آنچه که دلشان بخواهد انجام می دهند ....

آموزش مداحان و هيأتهاي مذهبي را می توان از راهكارهاي كاهش تحريفات عاشورا عنوان كرد. دشمنان براي مقابله با اسلام در صدد ترويح خرافات و انحراف در عزاداريها هستند.

بايد در عزاداريها اهداف و فلسفه قيام حضرت امام حسين (علیه السلام) و مردم به ويژه جوانان با اين مسايل آشنا شوند.

با نگاهي به شيوه ي برگزاري مراسم هاي مذهبي در ايران در سال هاي اخير مخصوصاً مراسم عزاداري در ماه محرم به نظر مي رسد كه اصل قضيه فراموش شده و بيشتر هم و غم مسئولين و افراد برگزار كننده مراسم و حتي شركت كنندگان در مراسم به نحوه ي برگزاري مراسم است نه محتواي مراسم.

نگاهي به مراسم هاي خاص ماه محرم مانند سينه زني ، زنجير زني ، شور گرفتن، استفاده از عَلَم و كتل و راه اندازي هيأت هاي خياباني و نحوه ي پذيرايي از مردم اين موضوع را بيشتر روشن خواهد كرد كه نحوه برگزاري مراسم بيشتر براي تعريف و تمجيد ، چشم و هم چشمي  و رو كم كني هيأت هاي كوچه ها و محله هاي  ديگر است تا خود امام حسين و آن چيزي كه اصلاً به آن توجه نمي شود هدف از برگزاري از مراسم و درس گرفتن از فلسفه ي عاشورا و قيام امام حسين  (علیه السلام) است...مداحي بهتر است كه بيشتر احساسات مردم را تحريك كند و مردم را به گريه بيندازد یاد مطلبی افتادم یکی از مداحان بنام،  فلسفه ی عاشورا را تشنه ماندن امام و یارانش می دانست و با ریختن لیوان آب که سعی در غلیان نمودن احساسات عزاداران داشت به مردم می فهماند امام برای خاطر آب شهید شده .... واقعاً جای بسی تأسف است که با گذشت این همه سال و این همه روایت و این همه کتب نوشته شده هنوز که هنوزه ندانیم فلسفه ی عاشورا آب بود یا زنده نگهداشتن اسلام ؟؟؟،هيأتي بهتر است  كه  نهار و شام بهتري بدهد....گروهي بهتر است كه علم و كتل بيشتري داشته باشد و تعداد پره هاي كتل نشان دهنده بزرگي و قدرت و همت بيشتر جوانان حسيني هيأت !!! است....اين توجه به ظاهر و ظاهر سازي و فراموش كردن محتوا در سال هاي اخير حدت و شدت بيشتري گرفته است تا آنجا كه در حين بر گزاري مراسم در سطح خيابان آنجا كه دو هيأت مختلف به هم مي رسند اوج اخلاص در برگزاري مراسم با ادعاي اولويت و برتري ،خط و نشان كشيدن ، دعوا و كتك كاري و فحش هاي ركيك جوانان عزادار حسيني دو هیأت بيشتر نمايان مي شود و جالب تر اينكه در اين گير و دار بزرگان و ريش سفيد ها نيز آتش بيار معركه مي شوند و درگير اين جريانات مي شوند.....

خرافه گرايي و تحريفها در واقعه عاشورا و عزاداري شهادت امام حسين (علیه السلام) و نيز به اسارت رفتن خاندان شريف آن حضرت در طول تاريخ ايجاد و در سالهاي اخير بيشتر خود را نمايان كرده است.

خواندن مطالب دروغ در نوحه سرايي ها براي اينكه مردم بر مصائب اهل بيت (علیه السلام) گريه كنند حرام است و امام حسين (علیه السلام) نيز با رياكاري در برگزاري مراسم عزاداري مخالف است. نبايد با انجام يك سري كارهاي خرافي اين مجالس را از معنويت خارج كنيم. اينكه برخي از افراد خون اين قرباني ها را به پيشاني بچه خود بمالند تا شفا بگيرند كاري خرافي و خلاف است. استفاده از آلات موسيقي در مراسم عزاداري نيز امري خلاف است استفاده از اين ابزار اگرچه در مجالس شادي حلال است اما نسبت به عاشورا جزو منكرات است و بايد جلوي ترويج منكرات را گرفت. هيأت هاي مذهبي به عنوان سرمايه معنوي براي پيشرفت دين و مذهب است و بايد به جاي توجه به شور حسيني، شعور حسيني را در مردم تقويت كنند. روشنفكران بيمار دنبال اين هستند كه هيأت هاي مذهبي را از خط انقلاب و اسلام جدا كنند.

از خطبا باید خواست به وقت مردم بها دهند و ضمن تبيين واقعه عاشورا، زندگي حسيني و عاشورايي را نيز براي مردم تشريح نمايند.